از ابتدای دهه ۱۹۶۰ لوله‌های پلی اتیلنی به طور فزاینده‌ای جهت کاربردهای دریایی مورد استفاده قرار گرفته اند. تخلیه سیال، انتقال سیال از زیر رودخانه یا دریاچه و گرفتن آب شیرین و شور عمده ترین کاربردهای لوله های پلی اتیلن در دریا می باشند. علاوه بر کاربردهای اصلی ذکر شده ممکن است در مواردی همچون خطوط لوله موقت شناور روی سطح آب و نصب بروی زمین‌های باتلاقی استفاده گردد.

پر کاربردترین روش نصب خطوط لوله پلی اتیلن در بستر دریا موسوم به شناورسازی و جاگذاری در بستر آب می‌باشد. این روش در بیشتر پروژه‌های نصب در دریا استفاده شده و شامل هفت مرحله زیر می‌باشد:

 – انتخاب محل مناسب برای مراحل ساخت، اتصال و به آب اندازی لوله

 -تدارک منطقه ای جهت انتقال لوله از زمین به دریا و در صورت لزوم بستر سازی برای لوله زیر دریا

 – اتصال قطعات لوله به هم و تبدیل آنها به یک طول پیوسته

 – نصب وزنه‌های تعادل (این مرحله ممکن است همراه مرحله بعدی انجام شود)

 – به آب اندازی خط لوله

 – غوطه ور ساختن لوله در محل مشخص شده

 – اتمام انتقال از زمین به بستر دریا